Disleksi, Özgül Öğrenme Güçlüğü grubunda yer alan, özellikle okuma ve yazma becerilerini etkileyen nörogelişimsel bir farklılıktır. Zekâ geriliği, görme sorunu veya yetersiz eğitimle ilişkili değildir; beynin dili işleme biçiminin farklı olmasından kaynaklanır.
Belirtiler yaşa göre değişir: Okul öncesinde (3–6 yaş) konuşma gecikmesi, kafiyeli kelimeleri fark edememe ve harfleri öğrenmede güçlük erken sinyallerdir. İlkokulda (6–9 yaş) okumayı geç öğrenme, harf atlama/ekleme ve yazım hataları ön plana çıkar. Tanı gecikmesi özgüven sorunlarına ve okumaktan kaçınmaya yol açabilir.
Tanı süreci çocuk psikiyatrisi değerlendirmesi, psikolog testleri ve öğretmen gözlemlerini kapsar; genellikle ilkokul döneminde netleşir. Disleksi tedavi edilen değil, doğru eğitimle yönetilen bir durumdur. Orton-Gillingham gibi çok duyulu ve sistematik yaklaşımlar ile Yapılandırılmış Okuryazarlık eğitimi bilimsel olarak en etkili yöntemlerdir.
En önemli mesaj: Disleksi bir engel değil, farklı bir öğrenme biçimidir. Doğru destekle çocuklar akademik olarak ilerleyebilir, özgüvenlerini koruyabilir ve güçlü yönlerini geliştirebilir.
— Uzm. Dr. Gökhan DAVUTOĞLU, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı, Ümraniye İstanbul